Als ik de ogen sluit ...

 .

 .
                Als ik de ogen sluit

                bestaat de tijd niet
 
                kruipt het hoofd in verwoorde beelden 
                sla ik mezelf met rustgevende stomheid
                houdt het zinloze op te bestaan
 
                als ik de ogen sluit
                ben ik elders en kan alles zijn
 
                zoals het nooit echt was.
 

  
                © bert deben
                Hengstdijk, maandag 10 juni 2013


.

read more

Nabestaan - Ruben van Gogh

.

Nabestaan

.
Het valt nogal niet mee
aan gene zijde.
Vooral in het begin,
nog nieuw als vage vorm van entiteit,
besteed je haast de meeste tijd
aan redderen op aarde.
Je leeft nog voort in allerlei gedachten,
er zijn er zelfs die op je wachten
of menen je nog af en toe te zien
in mensenmassa’s, spiegels, verre neven, nichten,
die ’s avonds stiekem glaasjes lichten
vol ongepaste vragen.
Rusten is er dus niet bij,
al wordt het allengs vrij rustig,
verschijn je hoogstens af en toe nog
in een droom, of iemand
noemt per ongeluk je naam.
Het wordt van nu af aan wat kalmer.
Een achterkleinkind herinnert zich nog vaag
dat ergens iemand ooit iets van je zei:
je bent al bijna helemaal voorbij,
even wachten nog
en er is niemand meer
die van je weet.
Dan mag je eindelijk ook
jezelf vergeten.

 
 
Ruben van Gogh
http://rubenvangogh.nl/
http://rubenvangogh.wordpress.com/

geplaatst met vriendelijke toestemming van Ruben.
.

read more

Anneke Buys: Overdoen (een nieuw begin en een ode aan ...)

.

Overdoen

 . 

hoe gaan we verder
de dag zo donker
het huis koud
de bron opgedroogd

ga hier weg
trek de deur dicht
laat alles achter
zoek een andere plek

graaf een diepere put
bouw huis en haard
ontsteek een kaars
en begin opnieuw.

 

Anneke Buys

10 Bahá 170
30 maart 2013

Anneke Buys schrijft al jaren poëzie, maar ook artikelen en boekbesprekingen in zowel Nederlands, Engels en Esperanto. Haar gedichten gaan zowel over de wereld om haar heen als die binnenin haar. In eigen beheer bracht ze een aantal bundels uit: Groei in millimeters (1984) Breuklijnen(1985) en Droomwereld (1993). Een bundel in Esperanto Reve kaj reale verscheen bij Impeto in Moskou (2006). 

In de loop der jaren wint Anneke Buys een aantal poëzieprijzen, waaronder tweemaal die voor het beste Apeldoornse gedicht in de zomerwedstrijd van Markant (2001 en 2003). Sinds 1986 is Anneke penningmeester van BAFA (Bahá’í Association for Arts), waarvan ze mede-oprichter is.  In 1988 neemt ze deel aan het Aziatisch poëzie congres in Taichung, en in 2005 aan het internationaal poëziefestival in Kaohsiung, Taiwan.

De laatste jaren was Anneke minder bezig met poëzie en vond haar creativiteit meer een weg in boetseren en bewerken van vooral speksten – zoals o.a. het vriendschapsbeeldje (foto onder), dat ik van haar kreeg n.a.v. onze 20 jarige vriendschap (ondertussen zelfs bijna 30 jaar!).  Anneke was al die jaren een steun en vertrouwenspersoon, maar ook degene die mij op weg hielp in de wereld van de poëzie en mijn werk nu nog steeds opbouwend van feedback voorziet.
 

 

Sinds kort is ze echter weer volop terug aan het schrijven, waarbij bovenstaand gedicht alvast het bewijs is dat ze er als dichteres weer helemaal staat!

Een meer uitgebreide biografie en informatie over Anneke Buys kan men vinden op: http://annekebuys.nl/

.

 

read more

De liefde kent geen nederlagen ...

.

 foto: © bert deben – New Zealand, Lake Tekapo, november 2010
 

 
Zo gaat het soms ...
.
Zo gaat het soms, zo zijn de dagen
ze eindigen, ze gaan voorbij
zo ging het ook met jou en mij
met minder antwoorden dan vragen
 
soms valt het moeilijker te dragen
de grote wegwerpmaatschappij
maar beter zo dan medelij
de liefde kent geen nederlagen
 
de liefde kent slechts het ervaren
de zon die door de wolken schijnt
en alles even warmer maakt
tot dat het koelt – zo zijn de jaren
 
van elk seizoen dat weer verdwijnt
rest iets dat zoet
           en iets dat bitter smaakt.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 27 februari 2009, voor Bob.
.

read more

Post Scriptum

.

       gedicht (1993) werd gepubliceerd in Nieuw Vlaams Tijdschrift/Gierik Jg 12 nr 4 – Nov. 1994

       en in Gist Jg 18 nr 3 – Juni 1995

       foto © bert deben - São Miguel, Açores

read more

Labyrint

.

© bert deben - Borgerhout, 01 december 1992

 

 

 Onderdeel van de tentoonstelling 'Labyrinten'

samen met de gedichten

'Tijd bestaat niet', 'De stemmen zwijgen in mijn hoofd' en 'Inzicht'

 

 

read more

de eenzaamheid van al mijn zwijgen

 .

                                        

 

 

        Inzicht

 

          In de eenzaamheid van al mijn zwijgen

          bouwt zich een muur die ik vervloek

          met elke steen van steeds maar stilte

          raakt weer een stukje uitzicht zoek …

 

 

          © bert deben

                    Edegem, mei 1989

 

 

   

 

read more

Allerzielen

.

        © bert deben Turnhout, 13 januari 1999 - foto: From late autumnlight to haze Vogelwaarde

read more

Ik sla mij stuk (Tomorrow's man)

.

‘Tomorrow’s Man’ van Catherine François te Knokke-Heist - foto © bert deben

 

Ik sla mij stuk

. 
Ik sla mij stuk op jou
als een golf tegen een rots in de branding
en niets in jou verroert
ik sla mij stuk en trek me terug
 
het schuim op de mond
het zilt in mijn verlangen van jou te zijn
ik sla mij stuk en trek me terug en herpak me
met de wanhoop van een storm
 
steeds weer sla ik mij stuk
herpak ik mij
kom ik terug tot jou
 
tot straks
een deeltje maar
een element
wat gruis van jou
na duizend maal duizend slagen of meer
tot iets van jou
tot alles
 
tot al het jou van mij zal zijn.
 
 
© bert deben
Antwerpen, maandag 26 mei 2008.

Sinds september 2009 prijkt het beeld ‘Tomorrow’s Man’ van kunstenares Catherine François op een golfbreker te Knokke-Heist.  Het beeld, een gestileerde mansfiguur, gebogen naar de zee toe, is voor 3 jaar in bruikleen gegeven aan natuurelementen als zand, wind en zout en water, die vrij spel krijgen om het kunstwerk af te werken qua vorm en kleur. 

Het beeld moest echter al snel zijn meerdere in het krachtige natuurgeweld van de zee erkennen en werd van de golfbreker gespoeld, maar nadien versterkt weer terug geplaatst.  Later zou het ook nog aan een ‘beenbreuk’ gerepareerd moeten worden, maar ondertussen trotseert het nog steeds weer, wind en zee. 

 

Op onderstaand filmpje kan men in het kort het wel en wee van de ‘Tomorrow’s Man’ volgen:

 

read more

De dingen zijn zoals ze zijn

 

De dingen zijn zoals ze zijn
ook als wij hen dan niet aanvaarden
zo winkel ik langs eigenwaarden
en vul een doos met oude pijn
 
wat ik behield doorheen de jaren
memoires, brieven en berichten
in dagboekvorm of in gedichten
wat is het nut ze te bewaren
 
ik strooi ze buiten op een vuur
en wil ze zo verbeurdverklaren
verborgen in een rookgordijn
verdwijnt mijn oude ikfiguur
 
de dingen zijn zoals ze zijn
maar ook niet langer wat ze waren.
 
 
© bert deben
Antwerpen, zondag 4 november 2007.

read more

Een puntje waar ik stil verdwijn ...

.

.

tekening: De Vliegenier van Barbara Jansma

Ik droom weer dat ik vliegen kan

eerst heel voorzichtig delicaat

een beetje drijvend zonder plan

terwijl ik alles achter laat

de stress, de zorgen, het verzuren

het veel te veel en veel te luid

ik durf me eindelijk bij te sturen

en drijf een eigen richting uit

ik laat mezelf steeds hoger gaan

en hang wat tussen wolken waar

ik rust op straaltjes zonneschijn 

geen last meer van een zwaar bestaan 

behaaglijk zweef ik verder naar

een puntje waar ik stil verdwijn.

© bert deben

Vlessart – Léglise, woensdag 9 juni 2010


Gedicht themadag van Barbara Jansma geplaatst bij haar tekening 'De Vliegenier'

een illustratie uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen".

Vorige samenwerkingen met Barbara Jansma:

Mevrouw Professor Bernadine

Genesis, dag 2

.

read more

Jotie T’ Hooft - En wat dan ?

.

EN WAT DAN ?

Op een dag zal ik weg zijn en

wat dan ? Verdwenen zonder een

teken te geven of te nemen en

het puin dat ik achterlaat is

niet langer lachwekkend. 

Want wie zoals ik nooit heeft

gebouwd laat niets achter dan

verwachting en verwarring en

wat dan ?

Wellicht in uw herinnering zal ik

stollen verstijven, niet lang meer

blijven maar verbleken tot verleden

en wat toen ? Te doen ?

‘Het was waar’ zult gij zeggen ‘hij speelde

met woorden als geen ander maar wat

heeft dat te betekenen.’  Zo bleek zal

ik zijn. 

In u …

en wat dan … ?

Jotie T’ Hooft (1956 - 1977)

uit : ‘In mij is onstuitbaar de doodsbloem ontloken’ 

de beste gedichten van Jotie T’Hooft, Manteau – Antwerpen

Biografie: Jotie T' Hooft (1956 - 1977)

.

read more

Nirwana

Nirwana

Stapsgewijs ging alles dood in mij

eerst het grijs en één voor één ook

alle kleuren, dan ging in rook

het bleek verloren, jaargetij

na jaargetij verdween ik meer

in gaten van een achtergrond

gedenken dat zichzelf ontbond

tot onbestaande op een keer

veel meer subliem kon ik niet zijn

ik muntte uit in ledigheid

en kende daardoor ook geen falen

toen kon ik ook mezelf nog kwijt
 

een klein dun straaltje zonneschijn

dat niet meer viel te achterhalen.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 1 juli 2011.

.

read more