God herlas Zijn boek nog even ... (bescheiden kerstgedachte)

 

God herlas Zijn boek nog even

Hij wist, het stond er zeker in

het stond zelfs duidelijk omschreven

'Gij zult niet doden' sprak de zin

 

Hij had zonet T.V. gekeken

en was behoorlijk aangedaan

want uit het nieuwswas wel gebleken

dat men Zijn zin niet had verstaan

 

men deed het ook nog in Zijn naam

als had Hij het bevel gegeven

dat vond Hij nog het ergst van al

ontstemd keek God door ’t vensterraam

 

een aarde zag Hij, vol van leven

door mens gemaakt tot tranendal.

 

© bert deben

Golan Height, Israel, 20 november 2006.

 

read more

God tussen de rozen

.

.

God tussen de rozen

 

Ik vond vanmorgen God tussen de rozen
hij schikte traag de blaadjes van een kelk
mijn aanbod van een drankje deed hem blozen
een koffie werd het, met een scheutje melk

hij praatte heel bezield over tuinieren
de kleuren van de bloemen en het gras
en toonde tussendoor ook zijn manieren
om blij te zijn met alles wat er was

toen vroeg ik hem abrupt: en oorlog dan !?
hij zuchtte diep, de vraag had wat teweeg gebracht
plots kleurde hij een blaadje rijper groen 

hij zei dat dit een deel was van zijn plan:

 

zo veel, zo mooi, een overvloed – zo sprak hij zacht

– ik vraag me af, waarom jullie het doen.


© bert deben

Brussel, donderdag 28 juni 2007.

  

werd gepubliceerd in de gedichtenbundel ‘Natuurlijk’, een selectie uit inzendingen

voor de 4de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2013.

 

 

read more

Toen God nog een punt was ...

.

   Apeldoorn, 03 mei 2002, voor Anneke Buys.

     Foto: ©bert deben - uit de fotoreeks Iceland - Suourland.

 

 

 

 

read more

In memoriam Rutger Kopland

.

                                                      foto: Dutch Broadcasting Company

.

De god in mijn hersenen

Toen ik al bijna ontwaakt was herinnerde ik mij
dat ik die nacht in het verleden had geleefd
en zonder de geringste verbazing weer
geloofd had dat God bestond

ik wilde hem eindelijk wel eens spreken

het is een bijzonder aardige man zei iemand
je kunt hem gerust eens bellen

ik belde en er klonk een stem, een heel lieve stem

zodat ik mij een lieve gevleugelde vrouw voorstelde
zoals je wel ziet op felicitatiekaarten

wilt u god, werd er gezegd, toets dan één

wilt u god niet, toets dan niet
ik toetste één

en dezelfde gevleugelde vrouw zei: er is nog

één wachtende voor u en die ene bent u

ik herinnerde mij dat ik hier eindeloos over

moest nadenken tot ik ontwaakte en God weer
was verdwenen, ergens in mijn hersenen
 

Rutger Kopland (Goor, 4 aug. 1934 – Glimmen, 11 juli 2012)

Uit: Geluk is gevaarlijk, april 2005

Rutger Kopland (pseudoniem voor Rutger Hendrik van den Hoofdakker) was een van de populairste dichters van het Nederlandse taalgebied, alsook psychiater, essayist en emeritus hoogleraar biologische psychiatrie.  Zijn werk werd in verschillende talen vertaald. Hij kreeg in 1988 o.a. de PC Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre, 10 jaar later ontving hij ook de VSB poëzieprijs.   

Maar Kopland was vooral een bescheiden dichter, die zichzelf soms afvroeg of zijn werk niet verkeerd begrepen werd door zijn vele lezers en of zijn succes niet op een misverstand berustte.   Toen hij in 2000 verkozen werd tot ‘Dichter des Vaderlands’ weigerde hij deze titel en liet hij de eer over aan Gerrit Komrij.  In 2005 weigerde hij ook een belangrijke koninklijke onderscheiding voor zijn werk, met als motivatie dat zulk een onderscheiding eerder toekomt aan mensen die belangrijk sociaal werk verrichten. 

Na een ernstig auto-ongeluk in december 2005 trok Kopland zich grotendeels terug uit de openbaarheid. Interviews en andere publieke optredens deed hij sinds dan nog bij hoge uitzondering.  Woensdag 11 juli 2012 overleed Rutger Kopland op 77jarige leeftijd in zijn woonplaats te Glimmen.

Het gedicht ‘De God in mijn hersenen’ behoort tot mijn persoonlijke keuze van sterkste gedichten uit de Nederlandse literatuur, maar het meest bekend van zijn hand is zeker het gedicht ‘Jonge sla’.  Maar meer tekenend voor zijn werk en zijn bescheidenheid is echter dit korte, schijnbaar eenvoudige, liefdesgedicht:

Ga nu maar liggen liefste ...

Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.

 

Rutger Kopland

uit: Een lege plek om te blijven

Een meer uitgebreide biografie en bibliografie kan men vinden op:

http://nederlandsepoezie.org/dichters/k/kopland.html
Meer gedichten van hem kan men o.a. vinden op:
http://www.poezie-leestafel.info/rutger-kopland

read more

God strooide de sterren over de hemel

.

NASA, ESA and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

                                                                                                                                    

                                                                                                                

God strooide de sterren

over de hemel uit

alsof het zaadjes waren –

                                                                                                                          

om daar tot licht te bloeien

op een veld vol duisternis.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 26 juni 2012

   

Bovenstaande foto ‘A rose made of galaxies’ werd vrijgegeven op de 21^ste verjaardag van de lancering van de Hubble Ruimtetelescoop door NASA/ESA. De foto werd uitgekozen als meest indrukwekkende van al de foto’s die toen reeds werden doorgestuurd naar de aarde. 

De top 100 van de meest indrukwekkende foto's van Hubble kan men bewonderen op:

http://www.spacetelescope.org/images/archive/top100/

read more

God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen

God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen

terwijl de heersers van het geloof vergaderen

ruimt zij vandaag maar zelf de bladeren

rabbi, priester of imam, ze komt hen zelden tegen

de bomen zijn haar toegenegen

ze voelt met hen de winter naderen

maar tracht het zachtjes te omkaderen

wat nu vergaat is straks een zegen

ze veegt wat humus worden moet tezamen

misschien heeft zij te lang gezwegen

hoezeer misbruikte men haar namen

om niet zichzelf te moeten verantwoorden

god staat voor haar eigen deur de stoep te vegen,

behoedzaam reinigt zij de kantjes en de boorden.

© bert deben

Antwerpen, 3 november 2003.

read more

Genesis – dag 1, het startsein

Genesis – dag 1

God geeuwde, rekte zich uit

keek door het niets naar de eeuwigheid

verveling, weer het zelfde als altijd

de maandag waaide zijn hemel binnen

niets bestond, zelfs geen Godinnen

misschien moest hij er één creëren

maar wat en waar en hoe beginnen

en wat als zij zich tegen hem zou keren

als niets bestaat gaat niets verkeerd

toen drong het leven tot hem door

hij leunde achterover, staarde

voor zich uit en rolde uit zijn neus

een keutel, keurde die geconcentreerd

kreeg een inval

               en schiep ‘de Aarde’.

                                                                                                                                                                                                                             

© bert deben

Antwerpen, maandag 30 maart 2009.

Geplaatst voor Assyke, die een oproep deed om een blog te plaatsen rond het thema ‘Startsein’
.

read more

Genesis – dag 2

Genesis – dag 2

Die nacht had God niet echt geslapen

het groeide bijna in zijn hand

de hemelboog met sterren aan

een zon als licht en ’s nachts de maan

de blauwe lucht, het water, land

hij had het allemaal in gedachten

werd door voldaanheid overmand

want het zou goed zijn en hij lachte

maar er was niemand die verwachtte

geen man, geen vrouw, nog zelfs geen hond

geen ziel om vreugde mee te delen

God was eenzaam maar hij trachtte

te geloven dat het toch bestond

zijn evenbeeld, om mee te spelen.

© bert deben

Antwerpen, woensdag 1 april 2009.

 

'Genesis – dag 2' is een sonnet uit een reeks die nog niet helemaal afgewerkt is. 

Het gedicht werd apart geschreven van bovenstaande illustratie, maar toen Barbara Jansma destijds vroeg om hierbij een verhaal of gedicht te plaatsen (toen nog op het VK-blog), vond ik het helemaal passen.

Bijhorend: Genesis - dag 1

Meerdere verhalen of gedichten bij deze tekening, ‘Penelope’ uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen" kan je vinden op onderstaande link : Penelope 

.

read more

Hou ze dom en doelloos - eervolle vermelding H.J.Claeysprijs 2011

 

De Herman J. Claeys-prijs, met als thema ‘Ni Dieu, ni Maître / noch God, noch gebod’ werd donderdag 12 mei voor de eerste keer uitgereikt tijdens een receptie in De Groene Waterman te Antwerpen. De prijs werd ingesteld door Pipelines vzw / De Muzeval.  De jury bestond uit Bert Bevers, Koen Calliauw, Paul Ilegems, Kris Kenis, Patricia De Landtsheer, Jef Meert, Roger Nupie, Hans Plomp, Lucienne Stassaert en Jan van Veen.

Meer informatie over de achtergrond van de Herman J. Claeysprijs en leven en werken van deze eind 2009 overleden filoloog, dichter en romancier kan je vinden op :

herman-j-claeys-prijs-begin-van-een-traditie

Een uitgebreid verslag van de prijsuitreiking en het winnende gedicht kan je vinden op :

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/05/13/po-zieprijs-herman-jclaeys

Ik zelf kreeg een eervolle vermelding voor onderstaande inzending :

Hou ze dom en doelloos

Zorg dat je verkozen wordt

wees mild voor al wie steunt met geld

knijp voor hen een oogje toe

ontken de waarheid die niet past

en wees ernstig verontwaardigd

maar hou een traan voor alle helden

bestempel buitenlanders buitenaards

en zorg voor duidelijke grenzen

noem al wie tegen jouw ideeën is verdacht

en duid hen aan als communist

prijs het gezin tot hoeksteen

en noem kinderen de toekomst

vervloek condooms, verbied abortus

zeg dat God verlossing brengt

ontneem de armen kansen om te leren

zorg dat werk geen optie is

maar geef ze soaps en laat ze dromen

geef ze kansen om te lenen

bied hen mogelijkheden in het leger

train ze tot soldaten

start een oorlog

geen hen kans om held te zijn

beloon ze met een speldje en een lintje

en een stuk metaal

zeg dat het een eer is om te vechten

en te sterven voor de vrije wereld

te sterven voor het vaderland

vertel hun vaders en hun moeders

dat het helden zijn

en dat God verlossing brengt

verkoop wapens aan de vijand

zeg dat de vijand te zwaar bewapend is

verkoop wapens aan de vijand van de vijand

en spreek met een dreigende taal

start desnoods opnieuw een oorlog

zorg dat je herverkozen wordt

verkoop jezelf, verkoop de vrede

strooi niet zuinig met zand in vragende ogen

en zeg dat alles altijd beter wordt

geef ze soaps en laat ze dromen van reclame

hou ze dom en doelloos

en zeg dat God verlossing brengt !

© bert deben

(geschreven in de trein Antwerpen – Oostende, zaterdag 26 maart 2011)

.

read more

De Predikant

.

 

 

 

De Predikant

Ik vraag aan God of hij bestaat

hij antwoordt steeds door stil te zwijgen
dat kenmerk is hem heel erg eigen
hij is een soort van diplomaat
 
“maar hij heeft zijn zoon aan ons gegeven !”
– roep jij – “dat is toch het bewijs
en daarenboven ’t paradijs !”
je verkoopt reeds tickets hier bij leven
  
 je houdt Gods zoon voor jou alleen
en leurt er mee van huis tot huis
“zie hier zijn leed, zie daar zijn wonden !”
 
betasten mag wel iedereen
die jou wat geld geeft voor het kruis
waar jij hem aan hangt voor hun zonden.
 
  
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 24 december 2010.

read more

God stond aan de bar en dronk een biertje ...

Ik kreeg een naam

God stond aan de bar en dronk een biertje

een lachje vol onzekerheid, om wat niet was

maar wel kon zijn, de deur stond op een kiertje

vroeger keek hij door me heen, als door een glas

half vol, half leeg, een slok om af te wegen

toch maar weer de duisternis, wat men er ook

beoogt, men komt vooral zichzelf daar tegen

behoeftig, in nevelen van tabaksrook

toen stond hij daar, doelbewust en pal voor mij

bestemming telde nog niet mee, ik vond

als meestal niets om mij aan vast te houden

ook geen belang, het was te laat en snel voorbij

tot dat hij zei dat ik voorheen nooit echt bestond,

ik kreeg een naam, een zin die zich ontvouwde.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 14 mei 2009, voor Ruud.

read more