Thuis
Ik vraag mijn muze
ten dans
ze knikt beleefd
en draait een pirouette
met niets dan woorden
om haar heen
ik scherp mijn pen
noteer alvast
een nieuw begin:
Ik vraag …
ik zie in haar mijn tranen
mijn eenzaamheid
mijn twijfels
ik hoor het woordje
‘angst’ ontvallen
ik raap het op en
koester weer
het kind in mij
ik zie mezelf
in hoeken staan
de handen hoog de hemel in
en zie het slaan
van heel dichtbij
maar zie in mij
de liefde ook
die toe mag slaan
met warme drift
en telkens weer
een vluchtmisdrijf
ik zie mezelf
zo ouder zijn
in handen van
te veel beminden
en draai mij
rond hun vele vingers
rond hun vele vingers
totdat ik vlucht
in eenzaamheid
ik vraag mijn muze
waar ik ben
ze draait rond mij
omhelst mij teder
fluistert zachtjes
in mijn oor:
“Thuis, mijn liefste
, eindelijk thuis!”
© bert deben
Antwerpen, 29 december 1999 (laatste gedicht van de eeuw)
read more
