Showing posts with label gastgedicht. Show all posts
Showing posts with label gastgedicht. Show all posts

Thursday, November 14, 2013

Anneke Wasscher - buitenstaander



buitenstaander
. 
hij vindt geen houvast aan de kust
het strand  is overal te breed
de korrel zand te klein
 
de zee roept dat een sterke golf
wel iedereen vervoeren kan
de wind wil dat hij meebeweegt
 
maar hij hoort echo’s in zijn hoofd
die oud gevaar herhalen en bouwt
een bunker om het vege lijf
 
bij springvloed denkt hij dat de zon
met maan en aarde samenspant
omdat paniek tot grote hoogte stijgt
 
hij zucht wanneer de golf gebroken is
en luistert hoe het water huilt in
nog een  laatste stuiptrekking
 
een kalme zee stelt hem gerust
hij klampt zich vast aan surrogaat
het wrakhout en doodtij
 
 
december 2012
Anneke Wasscher 


Anneke Wasscher stopte in 2006 met haar werk in de verslavingszorg, na een loopbaan van 25 jaar. Eind 2008 vond ze, als laatbloeier, de tijd en de rust om gedichten en verhalen te schrijven.  Haar werk, meestal met een melancholische ondertoon, kreeg al snel de nodige aandacht dankzij verschillende nominaties en prijzen die ze won.  Haar eerste succes was de Gorcumse literatuurprijs 2008/2009, dit jaar alleen al won ze de 2de prijs van de Elly Blom poëziewedstrijd (Valkenburg); de 3de prijs van de literaire gedichtenwedstrijd Beeldspraak (Unique Sculptures); de 1ste prijs van de Stichting Ongehoord te Rotterdam en de 1ste prijs van de 4de Hillegomse gedichtenwedstrijd. Anneke Wasscher werd ook al diverse keren gepubliceerd in bloemlezingen en draagt regelmatig voor uit eigen werk. 
 
Een interview met Anneke Wasscher kan men lezen op: meandermagazine/anneke wasscher
 
'buitenstaander' werd voorheen al gepubliceerd op 'Pomgedichten.nl', waar het toen brons had gekregen voor een weekendwedstrijd met als thema 'verwarring', alsook in 'Land der Horizonten', een bundel van de dichters van de Prinsentuin 2013 (Groningen).
 


read more

Friday, October 25, 2013

De Jubilarissen - Hilde Pinnoo



De Jubilarissen
 
2
 
Krom als het vraagteken
dat ze is geworden, schuift ze
langs de rand van zijn bestaan en
houdt zijn avonden en ochtenden
 
bij elkaar. Ze zaait zich uit in
akker van krimpende huid – voor
na voor – vult zich met de geur
van uitgewoonde aarde. Wendbaar
 
moet ze zijn en bestand tegen
grote momenten. Het kan gebeuren
dat hij thuis komt om haar
 
aan te raken en wie zal zij dan zijn?
Ze schuift het gordijn opzij.  Zelfs
het daglicht hangt scheef vandaag.
 
 
© Hilde Pinnoo
Uit: De Gevoelige Plaat – Uitgeverij P, 2013.

 
Hilde Pinnoo bracht onlangs haar prachtige derde bundel ‘De Gevoelige Plaat’ uit, via Uitgeverij P – voorheen verschenen daar ook al haar bundels ‘Dichter dan mist’ (2005) en ‘Zonder testament’ (2008). 

“Hilde Pinnoo legt beelden vast in inkt, haar pen hanteert ze als een camera: als door de lens van een fotograaf registreert ze haar taferelen, evoceert ze een pauze in de voortdurende beweging. Zien is zijn, de afstand van de dichter tot haar object is niet groter, noch kleiner, dan die van de fotograaf.” (intro van ‘De gevoelige plaat’).

Hilde Pinnoo tijdens een schrijversweek in Sourbrodt, 2012 – foto © bert deben
 
 

read more

Tuesday, August 27, 2013

De Verbindingspoort - Gülnar Yoldaș

.
.
Tijdens het poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ mocht ik kennis maken met  dichteres/performer Gülnar Yoldaș.  Bij haar Verbindingspoort maak je even de tijd om stil te staan, in de ogen van de ander te kijken en je in het moment verbonden te voelen met jezelf, maar ook met de ander.  Daarna mag je op je gevoel een gedicht uitkiezen uit haar bundel ‘Kom naar buiten’ en luister je naar dat gedicht. Niet meer, maar ook niet minder ...

Ik koos onderstaand gedicht uit en verbaasde me er over hoe mooi het paste bij de gedachten die ik net daarvoor had tijdens het stiltemoment.  Met dank aan Gülnar om het gedicht hier te mogen plaatsen:
  
Ben je er klaar voor ?
 .
‘Misschien over honderd jaar’
zei jij
‘Dat duurt te lang’ zei ik
‘Hoe moet dat dan?
Wie zal de wereld
veranderen?’
zei jij
‘Ik’
zei ik
Jij keek verbaasd
Jij vond mij zeker een fantast
 
Maar nee schat!
Ieder ik
zoals jij en zoals ik
kan door
in plaats van toeschouwer
speler te zijn
die honderd jaar
tot één dag terugbrengen
 
Zeg maar ben je er klaar voor
om vanuit je impuls in het leven te stappen
en
jouw spel te spelen?
 
 
Gülnar Yoldaș
 
 
Meer info over Gülnar Yoldaș kan men vinden op haar webstite:

 
.

read more

Thursday, August 22, 2013

Molenwieken - Johanna Pas

.
 
 
Johanna Pas schrijft heel intens en melancholisch werk
en weet dat ook heel overtuigend te brengen op podium
meer van haar kan je lezen in haar bundels
 
 

read more

Monday, August 12, 2013

1938 - Yvonne Broekmans

 

1938
.
Ik neem mijn vaders handen want ze trillen
Ze ruiken naar de wilgen bij de sloot
waar hij mij zelfgemaakte fluitjes bood
als 't  hout zo jong was dat je het kon schillen.
 
Het voelt niet zo vertrouwd als ik zou willen.
Ondanks het hoorbaar fluiten van de dood
is zijn geheim voor mij nog steeds te groot.
Hij schokt. Ik hoor mezelf om uitleg gillen.
 
Je moeder was heel wijs. Ik had geen klagen.
Zijn hand schuift los. Hij reikt met moe gebaar
een foto aan als antwoord op mijn vragen.
 
Twee jonge mannen, armen om elkaar.
Het was, zegt hij, zo anders in die dagen.
De achterkant schrijft 'eeuwig' en het jaar.
 


Yvonne Broekmans
 

Won de Apollo Poëzieprijs Amsterdam en de George Leroyprijs Waregem.
Verscheen eerder in Maatstaf, Bloemlezing Gedichten 2000 Davidsfonds, Nymph, Lyra, Opspraak en Poëziepuntgl.

Geplaatst met sympathieke toestemming van Yvonne Broekmans.
 
.

read more

Tuesday, July 30, 2013

De Kus van een Dichter / Il Bacio del Poeta - Elisabeth Booms

.
       foto © Karin Scheerders – het gedicht hangt in Riomaggiore (IT), aan het begin van de ‘Via dell’Amore’,
       een wandelroute langs een bergwand hoog boven de zee..
 


read more

Tuesday, June 11, 2013

Nabestaan - Ruben van Gogh

.
Nabestaan
.
Het valt nogal niet mee
aan gene zijde.
Vooral in het begin,
nog nieuw als vage vorm van entiteit,
besteed je haast de meeste tijd
aan redderen op aarde.
Je leeft nog voort in allerlei gedachten,
er zijn er zelfs die op je wachten
of menen je nog af en toe te zien
in mensenmassa’s, spiegels, verre neven, nichten,
die ’s avonds stiekem glaasjes lichten
vol ongepaste vragen.
Rusten is er dus niet bij,
al wordt het allengs vrij rustig,
verschijn je hoogstens af en toe nog
in een droom, of iemand
noemt per ongeluk je naam.
Het wordt van nu af aan wat kalmer.
Een achterkleinkind herinnert zich nog vaag
dat ergens iemand ooit iets van je zei:
je bent al bijna helemaal voorbij,
even wachten nog
en er is niemand meer
die van je weet.
Dan mag je eindelijk ook
jezelf vergeten.

 
 
Ruben van Gogh
http://rubenvangogh.nl/
http://rubenvangogh.wordpress.com/

geplaatst met vriendelijke toestemming van Ruben.
.

read more

Saturday, November 3, 2012

Stil leven ... Marije Hendrikx

.
met dank aan Marije Hendrikx
 
 
 

read more