Desnuda eres tan simple como una de tus manos, lisa, terrestre, mínima, redonda, transparente, tienes líneas de luna, caminos de manzana, desnuda eres delgada como el trigo desnudo.
Desnuda eres azul como la noche en Cuba, tienes enredaderas y estrellas en el pelo, desnuda eres enorme y amarilla como el verano en una iglesia de oro.
Desnuda eres pequeña como una de tus uñas, curva, sutil, rosada hasta que nace el día y te metes en el subterráneo del mundo
como en un largo túnel de trajes y trabajos: tu claridad se apaga, se viste, se deshoja y otra vez vuelve a ser una mano desnuda.
Jij rijdt, terwijl ik onderuit zak en kijk naar dotjes schapen in een wei
je kijkt van achter 't stuur naar mij
een minibusje met een hoger dak de auto's steken ons voorbij je rijdt veel meer dan ik op je gemak van uit de box klinktFleetwood Mac ik voel jouw lach en kijk opzij
you make lovin' fun ... ik vorm een zoen we zingen samen het refrein een streep asfalt doorheen het groen terwijl je alsmaar verder rijdt
het maakt niet uit waartoe het leidt als we maar samen kunnen zijn
En dan de lippen nooit nog zal het winter worden in de harten en nooit nog drijft er ijs op de twijfel want in jouw handgebaar ligt de dag als een baken van de andere naaktheid geur van late bloesem en in de verte de klank van een stad in beweging, tederheid lippen op lippen en ogen die langzaam sluiten bij de vraag die achteloos verborgen blijft zolang we elkaar maar verlangen.
Antwerpen, donderdag 19 december 2013. werd gepubliceerd op gedichtensite'Bitterkoekjes'
gedicht nr. 26 voor de Artselingen Renga-Atopia kettinggedichtencyclus. . Sinds enige tijd is deKunstenvereniging Mansveld bezig met het RENGA-ATOPIAexperiment. Het gaat om een reeks kettinggedichten waaraan verschillende auteurs van Noord en Zuid hun medewerking verlenen. Het is een specifiek experiment dat afwijkt van de traditionele Renga (Haiku, Senryu, Tanka) in Japan, maar ook van het Renga-avontuur van Octavia Paz.
Bedoeling is dat elk aangesproken dichter delaatste zin van zijn voorganger neemt als toetssteen om een eigen gedicht te schrijven van negen regels (plus minus). Het eerste gedicht is EB van MARIA VASALIS. Dichter-kunstenaar Jos De Decker haakte hier op in door de laatste zin van haar gedicht over te nemen en een vervolg te schrijven, met als thema ‘Atopia – De Andere Naaktheid’ (voorheen ook al het thema van een retrospectieve tentoonstelling met grote murale schilderijen van Jos De Decker en van hetpoëzie- en kunstenfestival Artselingen 2013).
Ik mocht inhaken op gedicht nr 25 van Bert Bevers, door de laatse zin van zijn bijdrage over te nemen: ‘En dan de lippen', Anneke Wasscher mag dan weer als mijn opvolger gedicht nr 27 openen met als beginzin: ‘zolang we elkaar maar verlangen’.
Middernacht te Java, “selamattidur” voor mij zal het straks winter zijn na zonneschijn, mijn bleek gebruind mijn hart verruimd, vertwijfeld weer gesloten
ik streelde voor het laatst jouw huid te ver van mij, te weinig tijd je glimlach leidt mij in bekoring maar thuis zal ik bevroren zijn
ik voel de onrust van vertrekken een land waar kilte klaar zal staan Javaanse zon, ik wil niet gaan
“selamattinggal” (voor zij die achterblijven)
“terimakasih” – lach je lief, je vond het mooi ik zeg beheerst: “ik zal je schrijven ...”
selamat tinggal: tot ziens (voor zij die achterblijven) selamat tidur: slaapwel (letterlijk : groet nacht) terima Kasih: dank U wel - in dit geval had ik moeten antwoorden: samah-samah: insgelijks
Geschreven bij muziek van de Indonesische rockgroep Padi (een hoog U2 gehalte, stevige rock en af en toe een trager nummer met een stem die kippenvel geeft ...)
Voor wie er niet bij kon zijn of voor wie ze nog graag een keer wil herlezen, de gedichten die ik voordroeg tijdens De Roze Pen, met telkens in de titel een link naar het gedicht:
