Poëziemiddag Hillegom - 3 nov. 2013

.

2 jaar geleden mocht ik er de eerste prijs in ontvangst nemen: 

1ste prijs Hillegomse poëziewedstrijd 

nu mag ik er nog een keer bij zijn als genomineerde 

en alvast een gedicht voordragen 

 

  

read more

Verdronken Land

.

digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga

 

 

Verdronken Land

.

Het noodweer kende geen genade

verzwolg, verslond en overspoelde

wat mens aan land voor zich bedoelde

tot alles weer in water waadde

 

het kolkte ver voorbij het strand

en brak door dijken en door muren

een levenswerk in weinig uren

verdween in een verdronken land

 

de zee werd om haar storm gevreesd

maar kon men deze kracht voorzien

of diens verwoesting langs de kusten

 

alsook hoe stil een dag nadien

het water toch weer zou gaan rusten

alsof het nooit was hels geweest.

 

 

© bert deben

Antwerpen, augustus 2009

 

 

Bovenstaand gedicht werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'

Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013
Winnaar van de Citer-prijs 2013 werd de Belgische dichter Paul Vincent.

read more

Verheven - dubbele nominatie voor 'Het Park Vertelt' te Oosterbeek

.

Foto: ‘Still’ van Karin Methorst                 

 

Verheven

. 
Verheven op te hoge staken 
statisch in hun overmoed
zien zij hoe terneergeslagen
hij slechts hun weerkaatsing groet
 
wandelt hij, of staat hij stil
bij de droefheid van het leven
groet hij hun reflectie wel
of wil hij net geen aandacht geven

elitair staan zij te kijken
denkend dat hij buigt voor hen
onbewogen loopt hij door
zonder hen een blik te gunnen  

angst om niets dan lucht te zijn  
houdt hen nu een spiegel voor.

 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 3 april 2013, bij de foto ‘Still’ van Karin Methorst.

 

'Verheven' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, met als thema: ‘Luchtspiegelingen' waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen. 
De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat  als bijlage werd meegezonden met het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd van mij ook nog een tweede gedicht genomineerd: 'Verdronken Land', geschreven bij ‘Seashore’, een digitale werk van Aaf Woldinga.

.

read more

De dood is mooier dan het leven

.

 

De dood is mooier dan het leven

alleen al moeten blijven hier

is daarvan het bewijs – in elke spier

met ieder beeld dat is gebleven

in elke vezel van mijn lijf

in elke cel van mijn bestaan

voel ik een drang om heen te gaan

hoezeer ik weet ook dat ik blijf

een licht van schimmen lokt mij aan 

– waarvan er één de jouwe is –

een hemelvaart zo hels verheven

dat ik er niet in mee kan gaan

wat mij nog rest is duisternis

de dood is mooier dan het leven.

 

 

© bert deben
Antwerpen, woensdag 19 januari 2011,
geschreven na het zien van de film ‘Hereafter’ bij muziek van Djivan Gasparian.
 

 

Nominatie CITER-poëzieprijs van ‘Het Park vertelt’ te Oosterbeek

.
Opdracht voor deze wedstrijd was een gedicht in te sturen bij één of meerdere kunstwerken van 7 geselecteerde kunstenaars uit Renkum. De werken kon men per internet bekijken op: 'Het Park Vertelt'

Mijn gedicht ‘De dood is mooier dan het leven’, bij onderstaand schilderij

‘Transformatie’ (100x120 cm) van Myriam Hazelzet, behoorde tot de door de jury genomineerde gedichten.

De wedstrijd was een onderdeel van het festival ‘Het Park vertelt’ (zondag 3 juni 2012) in park Hartenstein te Oosterbeek, waar men kon genieten van o.a. optredens van Spinvis, een hele leuke voordracht van Joke van Leeuwenen het ontroerend mooie theaterstuk ‘Een buik van wol’ van Theatergroep Fien. 

.

 .

Aan het einde van het festival werd bekend gemaakt wie de CITER-poëzieprijs in ontvangst mocht nemen - dit werd Meindert Boersma, met zijn gedicht 'Berkenrag' bij het kunstwerk 'Airborne' van Yolande Aits.  De foto's van de kunstwerken, alle genomineerde gedichten en een selectie uit de inzendingen, werden gepubliceerd in een verzorgde brochure.

 

read more

Ik sluit mij af, dit is mijn tuin ...

.
.

                                                          Antwerpen, dinsdag 19 april 2011, een tuingedicht.

  

werd genomineerd in de categorie Publieksprijs van de poëziewedstrijd van de bibliotheken Assenede en Terneuzen in samenwerking met “Aan Z” en Toonbeeld en werd gepubliceerd in de gelegenheidsbundel ‘Stroom’, n.a.v. gedichtendag op 26 januari 2012.

 .

read more

Laureaat Poëziewedstrijd Zedelgem met Doornroosje op de datingsite

Urban Tale

Doornroosje keek even op de klok

ochtend in het koninkrijk

de meeste ridders zouden nu wel wakker zijn

meteen die laptop open en op de dating site

lang blond haar en slanke lijn

van koninklijken bloede

kus me wakker uit mijn paradijs

je hoeft nooit meer te werken

onderdak in een paleis

in afwachting van reacties

snoeide ze buiten nog even in de struiken

een doorgang voor een groot wit paard

vervolgens legde zij zich adellijk neer

en acteerde een diepe,

beeldschone slaap.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 16 september 2011.

Zaterdag 19 november 2011, werd ik bekroond als 1 van de 10 laureaten van de Poëziewedstrijd Zedelgem, ingericht door de Culturele & Literaire Kring ‘Het Beleefde Genot’, met als thema ‘Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open’ – een zin uit een gedicht van Paul Rodenko – een in elk geval uitdagend, maar ook best grappig thema.

Martine Carette (1^ste prijs); Ann Van Dessel (2^de) en Ann Langeraet (3^de) mochten een geldprijs in ontvangst nemen.  De andere 7 laureaten, waaronder ik, kregen elk een boekenpakket alsook een indrukwekkende fles (1,5 liter!) van het plaatselijk gebrouwen Blond Leeuwbier.

foto: de aanwezige laureaten, met vriendschappelijk naast mij Lies Wullaert, die ik deze zomer aangenaam leerde kennen tijdens de Poëzieworkshop in Dworp.

al de gelauwerde gedichten kan men lezen op onderstaande link:

http://www.hetbeleefdegenot.be/Gelauwerde%20gedichten.pdf

.

read more

Poëziemiddag 30 oktober te Hillegom met prijsuitreiking poëziewedstrijd

.

 

Affiche Poëziemiddag 30 oktober te Hillegom 

met prijsuitreiking 2de Hillegomse Poëziewedstrijd, 

waarvoor ik genomineerd werd.

(gedicht en uitslag: 1ste-prijs 2^de Hillegomse Poëziewedstrijd)

.

read more

Een eiland in mijn hoofd – sonnettencyclus, genomineerd voor de Hofvijver Poëzieprijs 2011

Met de sonnettencyclus 'Een Eiland in mijn Hoofd' werd ik genomineerd voor de Hofvijver Poëzieprijs, een nieuwe Haagse literaire prijs, die voor het eerst werd uitgereikt op zaterdag 10 september 2011 in het Haags Historisch Museum aan de Hofvijver (foto)

De 1^ste prijs ging naar de Amsterdamse dichter Maurice Levano voor zijn naamloze cyclus van 6 gedichten die men, samen met de andere genomineerde gedichten, kan lezen op Genomineerden Hofvijverpoezieprijs Het volledige juryrapport kan men vinden op onderstaande link :

Juryrapport Hofvijverpoezieprijs

Ik citeer even het deel van het juryrapport over mijn cyclus, als proloog voor de cyclus zelf:

“Bert Deben: Een eiland in mijn hoofd

In een goed afgeronde cyclus met een verhaalstructuur die de lezer meeneemt met de ik-figuur schetst Deben een innerlijke strijd.

Een strakke vorm van telkens drie vierregelige strofen en een tweeregelige strofe moet de ik-figuur helpen zich te handhaven in de therapie, waarin de ik-figuur eerder verder van zichzelf verwijderd raakt dan dat die hem 'geneest'. Zo lang alles ingeperkt is in regels en procedures, is er vertrouwen en hoop op beterschap of iets wat daarop lijkt. Dat dit een illusie is, blijkt uit het laatste gedicht waarin de chaos toeslaat.

Het laatste gedicht komt losser over dan de vier daaraan voorafgaand en dat klopt ook met de inhoud: de "ik" redt het niet meer, raakt, nee, is in verwarring, en belandt ongewild weer in dat eiland in zijn hoofd. Alle therapie, alle vragen hebben niets geholpen.”

Een eiland in mijn hoofd

I.

Ik woon weer op een eiland in mijn hoofd.

Het is er grijs, ik woon er helemaal verlaten

en lig er dof maar aangenaam verdoofd.

Ik hoor er alsmaar vreemde stemmen praten

ze lispelen, ze roepen soms, ze spreken

tot een bittere verbeelding, ze tergen

maar ze troosten ook meteen, ze verbleken

bij wat ik hier aan angsten moet verbergen

ze volgen mij – een schaduw op de weg

sluipt donkergrijs voorbij – ik zie ze nooit

ik weet alleen dat ze er zijn, ze luisteren

naar alles wat ik luidop denkend zeg.

Ik hoor hen onheilspellend fluisteren:

een eilandje van ijs dat straks ontdooit!

II.

Ik woon hier op een eilandje van ijs

dat langzaam aan ontdooit, alleen maar

donker water rondom mij. Het grijs

wordt alsmaar grijzer, met elke baar

zie ik het eiland langzaam slinken

ik heb geen boot, ook niets dat drijven kan.

Ik weet dat ik hier zal verdrinken

dat voelt vertrouwd. Ik adem, ik verman

ik zit met rechte rug en ik verlang

de voeten badend in het water

ik voel het smelten en verzinken.

Het is mijn grote warme samenhang

ik zie hoe hij het tracht te linken.

Hij voelt vertrouwd, de psychiater.

III.

Het voelt vertrouwd, ik adem, ik verman

zijn handen hier verkennen mij al jaren

hij zoekt – terwijl ik al mijn spieren span –

in mij, hoe diep hij gaan kan in ontwaren.

Hij weet hoe hij mij keren moet en draaien

ik weet hoe ik verbijten moet, ik hoor

zijn stem. Hij hijgt en kreunt tijdens het naaien

en stelt ook altijd vragen tussendoor

of ik me goed, zo niet, reeds beter voel

of ik in mij zijn vlees ontwaar en heel

bezorgd of ik er ook zo van geniet.

Hij kijkt nooit echt naar mij van op zijn stoel.

Hij zegt dat hij mij zijn vertrouwen biedt

en dat ik hier met hem een eiland deel.

IV.

Wij delen mijn eiland, een vol uur lang

dan laat hij mij alleen, ik deel hem met

de andere patiënten. In de gang

hoor ik zijn stappen nog van op mijn bed.

Ik weet dat hij daar net hetzelfde zegt

of doet, toch af en toe, het is een eer

die echt niet iedereen verdient. Hij legt

de zaken heel mooi uit en ik probeer

daarin wat mee te gaan, maar niet te veel.

Het is wat zoeken naar een evenwicht

te lief, maar ook te slecht, betekent blijven.

Ik kijk ook niet naar hem als ik mij deel

ik hoop dat als hij hijgend op mij ligt

hij straks het formulier zal onderschrijven.

V.

De deur valt in een zwaarder slot … Ik zei

hem dat ik alles klaarder zie en dat ze zwijgen

in dat hoofd van mij. Toch geloofde hij

het niet. Ik geef het toe, ik mocht niet dreigen

ik had hem niet uit woede mogen slaan.

Ik had … (zo denk ik in de duisternis

ik had …). Het had zo anders kunnen gaan …

ik had … (omdat er hier alleen maar denken is).

Ik denk nu zo al dagen lang en praat

ook luidkeels met mezelf. Ik hoor toch weer

de stemmen, schreeuw het uit en word verdoofd

… ik voel de spieren weer verzachten. Ik laat

de laatste afkeer los … Ik voel geen angst meer,

 ik woon weer op een eiland in mijn hoofd.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 31 mei 2011.

read more

A Walk in the Park

Het vlees is zwak, de geest gewillig

de onrust bruist vooral bij nacht

en trekt naar waar er iemand wacht

op mij misschien, de sfeer is grillig

de blikken kijken als een schicht

er zijn er bij ook van erkenning

verlangen hier is een gewenning

aan telkens weer een nieuw gezicht

er wordt getast en afgekeurd

men wil een ander of wat later

als voorkeur wat wordt bijgekleurd

of als die ander iemand anders wil

het park verleidt, maar niemand praat er,

de nacht is van ontberen kil.

© bert deben

(Eilat, Israël, 25 november 2006)

Nominatie Poëzieprijs Holebihuis Leuven, sept. 2010

bijhorend : 1^ste prijs Holebihuis sept. 2010

.

read more

Boulevard of broken dreams

.

Ik wandel door een straat met

enkel huizen waar ik woonde

van koning tot onttroonde

en zie door elke muur nog ieder bed

nog elke stoel waar ik mij neergezet

van alle fouten ooit verschoonde

de treurnis en de weggehoonde

lieflijkheid – met trage tred

passeer ik peinzend elke gevel

elke wroeging, elke wrevel

elk thans van pijn ontdaan gemis

ik lach mijn oude partners teder toe

gekwetst zien zij alleen maar hoe

mijn glimlach afgemat van leven is.

© bert deben

(Antwerpen, 1 april 2001)

Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 2009.
Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

bijhorend blog :
Poezieprijs uit handen van minister Pascal Smet

.

read more

De Winterkoning

. 

De winterkoning

Het zuchten klinkt al minder zwaar

we vrijen weer en ja, we kussen

we strelen ook elkander maar

we denken anders ondertussen

jij ziet de winterkoning, ik de kooi

voorzichtig zwijgend tussendoor

zie jij de eerste tekenen van dooi

ik zie vooral dan dat het vroor

zo zit ik naast je en jij ligt

te slapen reeds gerustgesteld

dat alles goed komt met de tijd

ik twijfel nog in dit gedicht

terwijl voor jou het ijs al smelt,

voel ik de onverschilligheid.

© bert deben

(Antwerpen, zaterdag 18 december 2004, voor J.)

Nominatie ABN–Amro poëzieprijs Almere, gedichtendag 2006.

.
 

read more

16

.

Hier was ik ooit verliefd een keer

hij wist het niet, ik vond het fijn

dat ik gewoon bij hem mocht zijn

ik was een vriend, maar nooit echt meer

ik was vooral voor hem een oor

dat luisterde naar zijn verhalen

hoe stoer hij was, zijn zegepralen

hij had, denk ik, het ook nooit door

de meisjes die hij kon verleiden

en zonder uitleg weer liet staan

hun tranen waar hij zelfs om lachte

hij wist het niet met al die meiden

wat leefde toen in mijn gedachten

is stil aan hem voorbij gegaan.

© bert deben

Deurne, zaterdag 22 september 2007, voor ooit een Eric te Deurne

Nominatie Poëzieprijs Holebihuis Leuven, sept. 2010
bijhorend : 1^ste prijs Holebihuis sept. 2010
.

read more

Patsy Cline

.

Patsy Cline


Er was vannacht een western fuif

dress code verplicht, geen ondergoed

mijn boots, een jeans, een cowboyhoed

terwijl ik stro en leder snuif

mijn auto in en volle gas

cowboys ride and glide like hell !

mijn achterwerk ! het leek me wel

of Patsy Cline gestorven was ...

het bulkte niet echt van plezier

en ook al niet van droomfiguren

meer Elvis in zijn laatste jaren

en aan de toog slechts Hollands bier

zo’n fetish night kan heel lang duren,

als je naar een klapdeur zit te staren.

© bert deben

Eindhoven/Antwerpen, zondag 30 maart 2008

Het gedicht werd genomineerd voor de Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 2009 en gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

bijhorend blog :

Poezieprijs uit handen van minister Pascal Smet

Patsy Cline - "Crazy"

.

read more

Abnormaal maar toch aanvaard ...

.

Geduld
.
Abnormaal maar toch aanvaard

beschaafd tracht zij mij te gedogen

maar draai of keer het, in haar ogen

ben ik voor altijd minder waard

terwijl mijn moeder naar mij staart

plan ik weer nieuwe monologen

al baat het weinig, mijn betogen

het rebelleren voor mijn aard

dus ik bedenk me en berust

in het verachten van de feiten

waarom zou ik alsnog bepleiten

wat zij al weet maar heel bewust

graag in de stilte wil doen slijten
 

waar dit het minst nog verontrust.

© bert deben

(Antwerpen, 17 juli 1993)

Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 2009.

Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

bijhorend blog :
Poezieprijs uit handen van minister Pascal Smet

.

read more